Ankers en ankeren

Welk anker?

De keuze van het anker wordt bepaald door:

• Het vaargebied: op zee of getijdenwater moet het anker groter en zwaarder zijn.
• De gemiddelde bodemgesteldheid van het vaargebied: op slappe grond is een anker
  nodig met grote vloeien/handen. Op vaste grond mogen de vloeien kleiner zijn.
• Het type schip: de vorm en het gewicht van de boot zijn zeer belangrijk voor de
  ankerkeuze; een zwaar schip met een plompe vorm zal meer aan het anker sleuren
  dan een slanke, scherpe boot.
• De opbergingmogelijkheden aan boord: zij kunnen mee de keuze van het anker bepalen,
  maar mogen niet doorslaggevend zijn.

Soorten ankers

Houdvlak van diverse ankers

(Klik op één van de onderstaande ankers, om een foto van het anker te zien en om de eigenschappen van het anker te raadplegen).

Onderdelen van een anker Stokanker (1) Ankerring, ankersluiting, roering (2) Ankerstok, stok (3) Schacht (4) Kruis (5) Vloei, hand (6) Arm (7) Neuring Poolanker (3) Schacht (5) Vloei, hand (8) Anti-ingraafplaat Danforthanker (2) Ankerstok, stok (3) Schacht (5) Vloei, hand (8) Anti-ingraafplaat

Ankeren

Om veilig te ankeren moet er aan volgende voorwaarden voldaan worden:

• Op de kaart bepalen we een plaats waar we kunnen ankeren.
• We komen aan op de uitgekozen ankerplaats, met de kop in de wind of stroom.
• We loden de diepte.
• Het geschikt anker, eventueel met ankerboei, ligt klaar.
• Het anker is voorzien van een ketting met een verloop van ongeveer vijf meter en voldoende koord.
• Let erop dat de ankerlijn vooraan de boot goed vastzit.
• Zorg ervoor dat je niet met je voet in de ankertros gaat staan, anders loop je het gevaar mee overboord
  te gaan bij het uitwerpen van het anker.
• Met de motor in vrijstand komen we met de kop in de wind of de stroming tot stilstand.
• Zet het anker overboord en vier zoveel ankerlijn totdat je merkt dat het anker houdt.
• Neem enkele kruispeilingen op de kant en herhaal dat na een tijdje om te zien of het anker niet 'krabt'
  en dus wegschuift.
• We hijsen de ankerbal.

Lengte van de ketting/tros

Een anker met enkel lijn houdt (veel) minder dan een anker met een ketting. De mengvorm, een ketting
verloop van ± 10 meter, wordt vaak toegepast. Een voldoende groot ketting(verloop) houdt het anker
plat op de bodem, waardoor het anker zich beter kan ingraven.

De aangewezen lengte van de ketting/tros is bij het gebruik van:

• een volledige ankerketting: 3 x de waterdiepte.
• een lijn met kettingverloop: 4 x de waterdiepte.
• enkel een lijn (zonder kettingverloop): 5 x de waterdiepte.

Opmerking

De lengte van de ankerlijn (niet drijvend) is voor discussie vatbaar en sterk afhankelijk van het weer en type boot.
Omdat we als duikers regelmatig ankeren op dieptes van 40 à 50 meter, zou een lijn van de aangewezen lengte
nogal duur en plaatsrovend zijn. Vermits we onze boot nooit onbemand achterlaten en op de duikplaats niet ankeren bij zware zee, zal een lijn van 1,5 à 2 x de waterdiepte voldoende zijn. In de meeste gevallen zullen we dus veilig kunnen ankeren met en ankerlijn van 70 meter (voorzien van een kettingverloop).
Bovendien zijn in de meeste gevallen onze ankergronden rotsachtig. Dus eenmaal de vloei of hand van het anker in een rotsspleet of achter een stevige rots zit, is zij niet meer los te krijgen.

Lengte van het kettingverloop:

De hoeveelheid kortschalmige ketting in verhouding tot boot is 1:1
Dus 5 meter bootlengte = 5 meter kettingverloop.

Nog enkele andere ankers

• Om de boot recht in de golven te houden bij zware zee, gebruikt men een drijfanker.
  Het drijfanker is vooral bij opblaasbare boten aan te bevelen.
  Een drijfanker is niet meer dan een puntzak zonder punt, gemaakt van stevig zeildoek. De puntzak hangt aan een lange tros van ongeveer 1,5 x de golflengte. De lengte van de zak is ongeveer 1 meter en de grootste diameter van de puntzak is ongeveer 60 cm. Door middel van een korte driesprong op de grootste ring, wordt de tros naar het schip gevoerd. Aan de kleine ring zit de kaai- of keerlijn, waarmee het drijfanker gekeerd kan worden om zodoende de snelheid ter regelen, of het anker met de minste weerstand in te halen. Het nadeel van het drijfanker is dat de lijnen bij zware zee gemakkelijk in de war geraken. Een emmer zonder bodem of een duikbroek kan ook dienst doen als drijfanker. Over het succelvol gebruik van een drijfanker zijn de meningen verdeeld. De ene groep beveelt het gebruik aan, de andere groep raadt het beslist af, vooral bij een windkracht van meer dan 6 Beaufort.
• Het anker dat over het hek/spiegel naar achteren uitstaat, noemen we een hekanker.
• Soms kunnen we onde boot vastleggen aan een grondpen. Bij het ontbreken kunnen we een anker werpen naar de wal, dat zich in het land ingraaft. Als landanker is het katanker een uitermate geschikt anker.
• Een stormanker is een anker dat zwaar genoeg is en zeer goed houdt, zodat je jezelf met een gerust hart te slapen durft leggen. Bij het gebruik van een stormanker ben je zeker dat je anker na het ankeren en het nemen van enkele kruispeilingen niet gaat krabben (het anker houdt en zal blijven houden).
• Het werkanker mag een gewicht hebben van ongeveer 1/2 x het gewicht van het stormanker. Bij het gebruik van een werkanker ben je er voortdurend bij om door middel van constant genomen kruispeilingen te bepalen of het anker al dan niet krabt of houdt. Het werkanker wordt dus gebruikt als men bv. even van de zon wil genieten, gaat zwemmen of rustig wil eten.
• Een werpanker is een anker dat we gebruiken als hekanker, of als landanker in de plaats van de grondpen.
• De eerste stenen en ijzeren ankers vind je beschreven bij de Romeinse ankers.

 

Duikschool The SeaMasters vzw is aangesloten bij AVOS en NELOS. NELOS is via BEFOS aangesloten bij CMAS.

Home | Prikbord (forum) | Vraag info | Biologie | Gastenboek | Zoeken

Deze website komt het best tot zijn recht bij een resolutie van 1280 x 1024 pixels